'Ik ga even naar die knapen toe.'
'Kun je niet beter eerst één van je medebestuusleden bellen? Die jongens kunnen wel messen bij zich hebben en als er wat gebeurt blijft het altijd jouw verhaal tegen twee andere verhalen.'
'Dat valt wel mee, joh.'
Remco is al vrij snel terug en de jongens, die over de omheining waren geklommen, lopen snel en zonder iets te zeggen weg.
'Volgens die knapen waren ze hier vandaag voor de eerste keer en was hrt natuurlijk niet hun bedoeling om iets te vernielen.'
'Geloof je ze?'
'Nee, maar ze zijn lid van de club. Daarom geef ik het door aan de jeugdcommissie die ze er komende week nog wel op aan zal spreken. Ik heb het echter bij een stevige waarschuwing gelaten.'
'Ik begrijp je.'
Als Remco en zijn vrouw verder wandelen, wordt er niet meer over het voorval bij de vereniging gesproken. Toch blijft hij er wel een vervelend gevoel over bij zich houden en dat blijkt niet ten onrechte te zijn. Net na drie uur lijkt hij namelijk te ontploffen, want dan belt er een kennis die vertelt dat hij twee jongens op het complex van de club vuurtje heeft zien stoken.
Hij rent dan ook zonder iets te zeggen naar buiten, springt in zijn auto en rijdt zo snel hij kan naar het voetbalveld. Daar ziet hij van een afstandje al dat het dezelfde jongens zijn die hij een uurtje geleden heeft weggestuurd en daarom belt hij zonder er verder over na te denken de politie.
Die zijn er al vrij snel en nadat Remco even kort met ze gesproken heeft, nemen ze de 'vuurstokers' mee naar het politiebureau. Daarmee lijkt het probleem voorlopig opgelost te zijn, maar dat is het helaas niet. Een paar uur later lijkt de hele vereniging namelijk in brand te staan.
Als Remco's telefoon gaat, krijgt hij namelijk de voorzitter van de club aan de lijn. Die valt meteen met de deur in huis.
'Ik heb net twee woedende vaders aan de telefoon gehad en ik kon ze eerlijk gezegd wel een beetje begrijpen.'
'Wie heb je gesproken en wat hebben ze je verteld.'
'Het waren de vaders van de twee jongens waar jij de politie voor hebt gebeld. Dat zijn allebei trouwe sponsors en erg nette mensen die vanmiddag ineens een politiewagen voor hun huis zagen stoppen. Natuurlijk stelden ze dat, zachtjes uitgedrukt, niet op prijs, want zoiets is natuurlijk slecht voor die mensen hun naam. Ze denken er daarom over om hun sponsorcontract niet te verlengen. Waarom heb je mij niet eerst gebeld of het met een waarschuwing afgedaan?'
Remco voelt zich verschrikkelijk kwaad worden en moet even heel goed zijn best doen om zich in te houden.
'We hebben al maanden last van vernielingen op ons sportpark. Jij klaagt daar iedere vergadering weer steen en been over en het kost de vereniging aardig wat geld om alles steeds weer te repareren en schoon te maken. Daarnaast had ik die blagen een dik uur eerder al gewaarschuwd en weggestuurd. Ze bleken echter maling aan me te hebben en zich niets van mijn waarschuwing aan te trekken. Dus heb ik nergens over nagedacht en meteen de politie gebeld. Wie niet horen wil. moet immers maar voelen.'
'Oké, maar nu zitten we met twee boze sponsors. Vind je ook niet dat een goed gesprek daarom beter was geweest? Zo denkt de rest van het bestuur er namelijk wel over.'
'Als jullie zo denken, hoef je wat mij betreft nooit meer over de vernielingen op het sportpark te klagen. Jullie willen het probleem immers niet oplossen.
'Dat willen we wel, maar op een andere manier dan jij.'
'Ja, jullie menen dat waarschuwen en ellenlange verhalen op de website iets helpen. Nou, ik denk dat het inmiddels duidelijk is gebleken dat je op die manier niets oplost.Natuurlijk is het knullig dat die twee vadera goede sponsors zijn, maar dat verandert niets aan de zaak. Ook zij zijn namelijk verantwoordelijk voor wat hun minderjarige kinderen doen. Jullie zijn trouwens net als de rest van het land.'
'Hoezo?'
'Omdat het mode lijkt geworden om alles goed te praten wat er gebeurt. Iedere overtreder wordt toch immers met fluwelen handschoenen aangepakt en het lijkt bijna een misdaad om iemand te laten merken hoever hij of zij kan gaan.'
'In theorie heb je misschien wel gelijk, maar toch blijf ik de nodige moeite houden met je actie.'
'Dat is jouw zaak, maar dan stop ik per direct als bestuurslid.'
'Moet ons meningsverschil dan op deze manier worden opgelost.'
'Helaas wel. Ik ben trouwens niet boos op je, maar heb weinig trek om mijn tijd nog langer aan zinloze zaken te verdoen. Maanden klagen over een probleem en het dan vervolgens op jullie manier op willen lossen, is namelijk niet iets wat bij mij past. Daarnaast vind ik het trouwens een zeer slechte zaak dat jullie nu de kant van de sponsors kiezen en mij laten stikken en het is vandaag trouwens niet voor het eerst dat ik me aan het slappe optreden van het bestuur erger.'
Reacties
Let op: HTML wordt niet vertaald!