Net als hij naar buiten wil lopen, hoort hij de kamerdeur opengaan en ziet hij zijn moeder met een bloedneus naar boven rennen. Ook daar schrikt hij niet van en eveneens niet als hij zijn vader ziet staan met een flink bloedende wond op zijn voorhoofd. Zijn ouders vechten immers wel een paar keer per week en tegenover hem doen ze net of het heel gewoon is, dus meent de jongen dat het dan ook zo zal zijn.
Als Ronald een paar minuten later in het speeltuintje komt, zijn de anderen al begonnen met een partijtje voetbal en omdat ze een oneven aantal hebben, mag hij meteen meedoen. Hierdoor komt hij in de andere partij dan waar zijn vriendinnetje in zit en echt leuk vindt hij dat niet. Uit angst dat iedereen hem gaat pesten, besluit hij er echter niets over te zeggen en zijn uiterste best te doen om te winnen.
Dat lijkt hem eerst ook te lukken, want zijn partij komt met 3-1 voor te staan. Daarom schreeuwt hij vrolijk en vol bravoure naar zijn vriendinnetje die heel goed tegen haar verlies kan en zich daar niet aan stoort. Als het tamelijk onverwacht 3-2 wordt, wordt hij echter wat stiller en als het even later door een eigen doelpint van hem 3-3 komt te staan, is er van zijn vrolijkheid zelfs niets meer over. Het enige wat hij nu nog doet, is enorm kwaad kijken en als een razende over het veldje rennen,
Het escaleert als Mieke de bal voor haar voeten krijgt en de stand met een afstandsschot op 3-4 weet te zetten. Natuurlijk is het meisje blij en ze rent daarom vrolijk op haar vriendje af. Die kan zich echter niet beheersen en geeft haar een flinke klap in haar gezicht, waardoor ze op de grond valt en van pijn en schrik begint te huilen.
Er gebeurt nu opeens heel veel, want een aantal kinderen knielt bij Mieke neer om haar te troosten en de rest stormt boos schreeuwend op Ronald af. Die krijgt een paar flinke stompen en wordt te verstaan gegeven dat hij niet meer mee mag voetballen en ook niet meer in het speeltuintje hoeft te komen.
De jongen druipt hierdoor wat geschrokken en vooral verontwaardigd af. Hij vindt namelijk dat men enorm overdrijft. Natuurlijk heeft hij Mieke een klap gegeven, maar zo erg is dat toch niet? Bij hem thuis wordt immers iedere keer gevochten en daar hoort hij zijn ouders nooit over. Zij slaan trouwens ook veel harder dan hij heeft gedaan.
Als hij, na een tijdje op een boomstronk te hebben zitten nadenken over waarom iedereen zo boos op hem werd, thuiskomt, blijkt pas echt dat hij nooit begrepen heeft wat er daar aan de hand was. Hij is namelijk stomverbaasd dat zijn opa en oma en niet zijn vader en moeder op hem zitten te wachten,
‘Waar zijn papa en mama?’
‘Ga maar even zitten, man. Dan zal ik je alles vertellen.’
Ronald krijgt van zijn opa te horen dat zijn moeder in het ziekenhuis ligt en zijn vader door de politie is meegenomen. Hun vechtpartij van vanmiddag is namelijk uit de hand gelopen en daarom heeft de buurvrouw, die toevallig voor het huis heen liep, alarm geslagen.
‘Wanneer komen ze terug?’
‘Dat weet ik niet, maar waarschijnlijk gaan ze apart van elkaar wonen. Ik denk namelijk dat het niet goed is dat ze weer samen hier gaan komen.’
‘Waarom dan niet?’
‘Is het je dan niet opgevallen dat ze altijd ruzie hadden en regelmatig vochten?’
‘Jawel, maar zij deden net of dat normaal was en daarom heb ik me er maar niet zo heel druk over gemaakt.’
‘Dat begrijp ik, maar iemand slaan is nooit normaal en zeker niet als je met die persoon getrouwd bent. Je vader en moeder zouden elkaar juist lief moeten vinden en als je dat doet, ga je niet met hem of haar vechten. Datzelfde geldt trouwens voor vrienden en vriendinnen, want die sla jij toch ook niet.’
Ronald kijkt zijn opa een moment sprakeloos aan, maar begint dan vreselijk te huilen. Zijn grootouders denken eerst dat hij dit doet vanwege zijn ouders en daarom proberen ze hem zo goed mogelijk te troosten. Hun medelijden slaat echter om in schrik en verbazing als hij hen begint te vertellen wat er in het speeltuintje is gebeurd.
Als hij uitgepraat is, hoeft zijn opa niet lang na te denken.
‘Dat slaan was verkeerd van je, maar ik kan best begrijpen dat je het hebt gedaan. Je zag papa en mama dit namelijk ook regelmatig doen en het leek je dus normaal. Je vrienden en zeker je vriendinnetje zijn nu echter wel boos op je en daarom ga ik mijn uiterste best voor je doen om dit probleem op te lossen. Ga echter eerst maar met oma mee om ergens een ijsje en een patatje te kopen.’
Ronald zijn opa heeft eerst een lang gesprek op de jongen zijn school en rijdt vervolgens naar het huis van Mieke. Als hij daar zegt wie hij is, wordt hij eerst wel wat onvriendelijk aangekeken. Dat verandert echter snel als hij vertelt wat de reden is van Ronalds rare gedrag en ook wat er vanmiddag bij de jongen thuis is gebeurd. Als hij vervolgens bij Ronalds andere vriendjes langsgaat, reageren die trouwens, tot zijn grote geluk, net zo.
Het gevolg is dat er tegen half zeven bij Ronalds grootouders wordt aangebeld en er een aantal kinderen op de stoep staan om de jongen te vertellen dat ze niet meer boos op hem zijn en te vragen of hij mee gaat voetballen. Dat zorgt voor een brok in de keel bij een aantal meegekomen ouders en tranen bij Ronald. Natuurlijk vanwege zijn vriendjes, maar vooral omdat zijn vriendinnetje Mieke er ook bij is. Iemand slaan doet hij echter nooit meer.
Reacties
Let op: HTML wordt niet vertaald!