'Ik ben het bed aan het opmaken. Doe jij open?'
'Is goed.'
Frank praat niet lang en als hij de deur weer sluit, roept zijn vriendin nieuwsgierig van boven wie er was.
'Iemand van die belangenvereniging hier uit het dorp. De verkiezingen komen er weer aan en ze zoeken mensen die in het bestuur willen. Verder zijn ze op zoek naar een dame of heer voor het gemeentebestuur van Kravoren. Ze hebben daarin nu één afgevaardigde, maar krijgen er blijkbaar twee.'
Als Joyce naar beneden komt, wacht Frank even op haar om vervolgens samen op de bank te gaan zitten.
'Die kerel had een heel mooi verhaal, maar ik denk er niet over om wat voor de belangenvereniging te gaan doen en in de gemeenteraad wil ik al helemaal niet. Als ik Rob er weleens iets over hoor zeggen, dan is dat namelijk hoofdzakelijk gezeur en daar heb ik geen trek in.'
'Oké. Je hoeft van mij niets tegen je zin te doen. Het is helaas wel zo dat het overgrote merendeel van de mensen net zo denkt als jij. Altijd, of in jouw geval regelmatig, klagen over de gemeenteraad en de belangenvereniging die het nooit goed doen, maar zelf niet mee willen praten. Sommigen kunnen dat ook beter niet doen, maar jij hebt er wel de capaciteiten voor.'
'Bedankt voor het compliment, maar waarom zou ik zoiets gaan doen? Ten eerste geloof ik niet dat we namens de belangenvereniging ooit een vuist zullen kunnen maken in de gemeenteraad en ten tweede doe je het nooit goed. De mensen hebben immers altijd wel iets te zaniken.'
'Ik heb geen flauw idee hoe het er in de gemeenteraad aan toe gaat. Als de belangenvereniging haar stem niet meer laat horen, wordt er echter helemaal niets meer voor ons dorpje gedaan. Daarnaast ben jij al jaren lid van de paardensportvereniging en daar zal het niet anders gaan dan bij de belangenvereniging. Je weet dus hoe het verenigngsleven in elkaar zit.'
'Hoe bedoel je dat?'
'Dat je bij de paardenclub ook overal over zeurende leden zult hebben en het bestuur daar voilgens mij vrij gemakkelijk mee omgaat. Je moet je er als bestuurder ook niet meer van aantrekken dan nodig is. Verder zul je kritische en zeurende mensen niet over een kam moeten scheren.'
'Jij kunt het mooi vertellen. Als ik me voor zoiets aanbied, zit ik echter dagelijks met gezeur en het lijkt zelfs wel of de mensen steeds vervelender worden.'
'Ik sta bij school weleens met Arjanne te praten en van haar hoor ik dat het daar niets anders is. Volgens ons is dat echter een gevolg van de veranderde maatschappij en niet zo erg als het lijkt.'
'Is het raar als ik je niet begrijp?'
'Dan zal ik je uit proberen te leggen wat ik bedoel. Vroeger was bijna iedereen het overal mee eens en kon je er als bestuur een rommeltje van maken zonder dat er ingegrepen werd. Achteraf klaagde iedereen echter steen en been dat het zo'n puinhoop was.'
'Dat doen ze toch nu nog.'
'Oké, maar niet meer of veel minder achteraf. Omdat de mensen veel mondiger zijn geworden, zeggen ze het tegenwoordig namelijk meteen of veel eerder als ze het ergens niet mee eens zijn. Natuurlijk kan veel van de kritiek op een stuk vriendelijkere toon gebracht worden en het is inderdaad zo dat sommigen altijd wat te zaniken hebben. Dat soort lui moet je echter met een grote korrel zout nemen en zoveel mogelijk negeren.'
'Tja, ik kan eigelijk niet zeggen dat je verhaal onzin is.'
'Gelukkig dat wij het in ieder geval samen eens zijn. Ik begrijp je ook wel. Je moet je alleen wel goed realiseren dat jij niet veel anders bent dan de meeste andere mensen. Als jij de krant gelezen hebt of het journaal hebt gekeken, heb je namelijk ook elke dag weer het nodige op meerdere dingen en mensen aan te merken.'
'Daarmee zeg je dus dat ik ook veranderd ben?'
'Op dat gebied wel, maar dat vind ik niet erg. Ik zei net immers al dat ik het wel goed vind dat bijna iedereen mondiger is geworden. Waar ik echter zo af en toe wel gigantisch van baal is dat bijna alle mensen klagen, maar bijna niemand meer iets voor een ander wil doen.'
Frank knikt een keer, maar zegt er niets meer over en zet de tv aan. Joyce voelt zich daardoor eigenlijk een beetje genegeerd en dus niet serieus genomen. Eerst wil ze er daarom nog verder over praten, maar dan krijgt ze opeens het gevoel dat het misschien toch beter is om er maar over te zwijgen en te wachten tot Frank er zelf weer over begint.
Dat doet hij ook, maar dan op een totaal andere manier dan ze had verwacht. Als hij de volgende dag uit zijn werk komt, loopt hij namelijk nogal overdreven grijnzend de keuken in.
'Ik heb er nog eens over ngedacht wat je gisteren zei en ben het wel mer je eens. Met altijd zeuren maar zelf niets doen, wordt de wereld er namelijk niet leuker en beter op. Toen ze van Robins voetbalclub vandaag belden om te vragen of ik jeugdleider wilde worden en intreresse in de jeugdcommissie had, heb ik daarom maar toegezegd.'
Joyce staat eerst even stomverbaasd te kijken, maar vliegt haar man dan schaterlachend om zijn nek.
Reacties
Let op: HTML wordt niet vertaald!