Niet willen en niet kunnen studeren

‘Hoe gaat het op school? Vorig jaar hoorde ik je er nog weleens over, maar de laatste maanden nooit meer. Is er binnenkort trouwens weer een avond dat we met je docenten kunnen praten of leek het je verstandiger om dat bericht maar niet aan ons door te geven? Gezien de tijd die je aan je studie besteedt, kan ik me namelijk niet voorstellen dat je resultaten erg best zijn. Ik had je er ook eerder op aan moeten spreken.’

Roeland kijkt zijn vader ontstemd aan, maar heeft geen idee wat hij moet zeggen. Zijn pa heeft namelijk gelijk, want hij doet dit leerjaar weinig tot bijna niets op school en heeft zich trouwens al voorgenomen om na het behalen van zijn diploma te gaan werken. Hij moet dit laatste nog wel tegen zijn ouders vertellen, maar weet dat ze het hier niet mee eens zijn en heeft het daarom maar voor zich uit geschoven.

Omdat hij op het punt staat om naar de verjaardag van zijn vriend te gaan, heeft hij geen zin om er nu over te beginnen. Hij zal echter wel iets over die oudergesprekken moeten zeggen. Die zijn namelijk over twee weken en de uitnodiging daarvoor heeft hij al een tijdje op zijn laptop staan. Hij hoopte echter dat zijn ouders die gesprekken zouden vergeten, maar heeft dus pech en daarom vertelt hij een, volgens hem, geloofwaardig smoesje.
‘Ik heb die uitnodiging niet gezien, maar het is inderdaad raar dat daar nog niets over bekend is. Het bericht kan natuurlijk in mijn spammap terecht zijn gekomen, want dat gebeurt vaker. Ik zal wel even kijken. Momentje.’

Hoewel Roeland zo overtuigend mogelijk over probeert te komen, maakt hij uit het grijnzende gezicht van zijn vader op die hem wel door heeft.
Omdat hij geen zin heeft in moeilijke vragen en niet zo snel een nieuwe leugen weet te verzinnen, rent hij naar zijn kamer en komt hij met een uitgeprinte versie van de uitnodiging terug. Als hij het papier aan zijn vader geeft, doet hij een nieuwe poging om onder de ellende uit te komen.
‘Hij zat dus tussen de spam. Sorry dat ik er niet eerder naar heb gekeken. Dat komt echter omdat ik voor alle vakken voldoende sta en die gesprekjes me dus niet zo belangrijk leken.’

Zijn vader schiet in de lach, maar is verre van tevreden met de verklaring.
‘Jij kunt leuk praten, maar dat helpt je dit keer niet. Als jij na je examen, zoals we afgesproken hebben, een vervolgstudie gaat doen, denk ik namelijk niet dat je aan zesjes en een enkel zeventje genoeg hebt. Daarom wil ik een overzicht van je cijfers zien en als jij me die niet kunt geven, bel ik maandag met school.’

Roeland zucht een keer en beseft dat hij steeds dieper in de problemen komt. Hij staat namelijk niet voor alle, maar voor de meeste vakken voldoende en naast twee flinke onvoldoendes is een zesenhalf zijn hoogste cijfer. Daar zullen zijn ouders dus niet blij mee zijn, maar als ze zijn beroerde resultaten via school te horen krijgen, wordt het drama nog veel groter. Daarom rent hij zonder iets te zeggen naar boven en stormt hij even later met veel geraas weer naar beneden.
Omdat hij zijn avond niet wil laten verprutsen door het, volgens hem, gezeur van zijn vader, roept hij dat hij een mail heeft gestuurd en rent hij, zonder op antwoord te wachten, naar buiten.

Als hij een paar tellen later met een enorme vaart de straat uit fietst, dringt het pas echt tot hem door wat er aan de hand is. Omdat hij vreest dat zijn ouders, en vooral zijn vader, woest zijn als ze zijn cijfers zien, zet hij zijn telefoon uit en is hij blij dat ze niet weten waar hij heen is. Als zijn pa echt kwaad is, is hij er namelijk toe in staat om hem achterna te komen en hem, ondanks zijn leeftijd, mee naar huis te nemen. Hij weet echter ook dat hij het probleem nu voor zich uit aan het schuiven is, want hij is ervan overtuigd dat hem nog wel iets te wachten staat en daar valt niets aan te veranderen.

Of hij moet vanavond nog een baantje weten te vinden en desnoods thuis weggaan. Natuurlijk zal hij dan andere woonruimte moeten hebben, maar misschien kan hij voorlopig op een camping terecht. Dat mag officieel wel niet, maar de gemeente moet natuurlijk eerst nog weten dat hij daar zit. Zeker als hij er alleen maar komt om te slapen en de gordijnen elke dag dichthoudt. Het kan trouwens best zijn dat je op sommige parken wel mag wonen, maar met een beetje geluk weet iemand van zijn vrienden dat.

Als hij op het feest wat heeft gedronken, wordt hij steeds zekerder van zijn zaak. Dat studeren is voor wijze mannetjes, maar hij is een gewone jongen en daarom stopt hij ermee. Natuurlijk is het rot dat hij daardoor misschien wel met zijn ouders gaat breken, maar als hij ze vertelt waarom hij niet meer naar school wil, kunnen ze ook nog van gedachten veranderen.

Omdat hij na meer bier moet plassen en er een wachtrij voor de wc is, besluit hij het buiten te gaan doen. Als hij daar Barry in zijn eentje op een afgezaagde boom ziet zitten, loopt hij met een bezorgd gezicht naar de jongen toe om te vragen wat er is.
‘Er is niets, maar ik ben alleen niet zo in de stemming voor een feestje.’
‘Heb je ellende thuis?’
‘Ja, maar dat komt niet door mijn ouders.’
‘Kan ik je soms ergens mee helpen.’

Barry schudt een beetje mistroostig zijn hoofd.
‘Je kunt niets doen, want we hebben vrij veel geld nodig. Volgende week wordt namelijk het faillissement van onze winkel uitgesproken en we blijven met een flinke schuld achter. Het is daarom nog maar de vraag of we in ons huis kunnen blijven of dat we echt alles kwijt zijn. Dat is natuurlijk beroerd. Wat ik echter ook heel erg vind, is dat mijn ouders me gevraagd hebben om te stoppen met school en te gaan werken. Op die manier meent mijn vader namelijk dat we ons huis kunnen houden en zijn we sowieso wat eerder uit de schuld.’

Roeland kijkt zijn vriend verbaasd aan en denkt gelijk aan zijn eigen situatie.
‘Waarom vind je het zo erg om met school te moeten stoppen? Zo leuk is dat studeren toch niet? Ik ben het namelijk meer dan zat en zou graag willen dat mijn ouders me vroegen om ermee op te houden.’

Barry gaat nog somberder kijken.
‘Je weet niet wat je zegt. Natuurlijk is het leren niet altijd leuk, maar denk je dat werken wel elke dag een feestje is? Daarom kun je toch beter zo lang mogelijk doorgaan met je studie. Vooral omdat het je weinig moeite kost en je met wat inspanning allemaal achten en negens haalt. Man, wat zou ik graag in jouw schoenen staan. Natuurlijk kost school soms veel tijd, maar als je nu doorzet, heb je er de rest van je leven plezier van en hoef je niet bang te zijn dat je ooit geldzorgen krijgt. Je gaat er trouwens spijt van krijgen als je met je studie stopt. Vooral omdat je dus zo gemakkelijk studeert en je toekomst aan het verprutsen bent.’

Roeland knikt en loopt naar binnen. Omdat hij heel veel heeft om over na te denken, kan het feest hem opeens gestolen worden en daarom gaat hij naar huis. Onderweg ziet hij continu het gezicht van Barry voor zich en wordt hij er steeds zekerder van dat hij een grote fout aan het maken was. Thuis loopt hij dan ook gelijk naar de slaapkamer van zijn ouders om zijn excuses aan te bieden en ze te vertellen dat en waarom hij het vanaf nu anders met zijn studie gaat doen. 

Verkoop per 5 stuks per kleur

Onderzetters met de tekst 'Proost'.
Ze hebben een doorsnede van 9 cm en zijn 3 mm dik.
Gemaakt van Forex en daarom gemakkelijk schoon te krijgen.

KLIK HIER VOOR MEER ONDERZETTERS