Mijn zoon is veel beter dan jij denkt
20
Excl. BTW: 20
Omschrijving
Zoals altijd, heeft DGO ook dit keer tijdens de ouderavond weer de teamindelingen voor volgend seizoen bekendgemaakt. Toen dat nog via de website werd gedaan, leverde dat hoofd jeugdopleiding Taco nogal wat vervelende berichtjes en telefoontjes op. De nieuwe manier werkt echter heel goed, want het aantal klachten is sterk afgenomen. Dit jaar valt het aantal bezwaren zelfs heel erg mee.
Taco heeft wel met vijf mensen afgesproken, maar vier komen alleen om te vragen waarom hun kind niet hoger ingedeeld is en zijn tevreden met de uitleg. Nummer vijf laat zich echter niet overtuigen.
‘Ik heb alle wedstrijden en trainingen van de JO11-1 gezien en dus een goed beeld van ieders kwaliteiten. Mijn zoon is niet de beste voetballer van zijn huidige team, maar hoort zeker bij de top-3. Daarom vind ik het onacceptabel dat hij naar de JO13-2 gaat en vijf anderen, waarvan er twee dus minder zijn dan hij, naar de JO13-1.’
De vader komt erg overtuigend over, maar Taco laat zich niet door hem imponeren.
‘Uw zoon is inderdaad een van de betere voetballers van de huidige JO11-1.’
‘Oké, maar wat is dan het probleem?’
‘Zijn gebrek aan snelheid. Tot nu toe speelde hem dat geen parten, want op een half of een kwart veld zijn de afstanden immers niet zo groot. Nu hij naar een groot veld moet, loopt men hem echter aan alle kanten voorbij. Daarom gaat hij naar de JO13-2, want daar gaat het spel wat minder snel en dat is veel beter voor die jongen.’
De vader kijkt Taco laatdunkend aan.
‘Dit kun je niet menen. Guus is namelijk altijd een van de snelsten van zijn team geweest, dus kan hij nu niet te traag zijn. Jullie hebben hem dus óf nooit bezig gezien óf het ontbreekt jullie aan kennis óf er is sprake van vriendjespolitiek.’
Taco baalt van de man zijn laatste woorden en heeft moeite om zijn irritatie te verbergen.
‘We kunnen over alles van mening verschillen, maar niet over de snelheid van Guus. Hij is namelijk echt te traag en dat vinden niet alleen wij, maar ook de trainers. U mag het daarmee oneens zijn, maar zult wel genoegen moeten nemen met deze beslissing.’
‘Ik moet niets en leg me zeker niet bij de situatie neer. Daarom vraag ik jullie om nog eens over de situatie na te denken en het besluit over de indeling van Guus terug te draaien. Haal er anders een kenner bij, maar doe hem niet tekort.’
‘Als we ook maar de geringste twijfel over zijn indeling hadden, zouden we nog wel een keer over hem praten. Wij zijn echter zeker van onze zaak, dus heeft het geen zin om dat te doen.’
Guus zijn vader knikt een keer en heeft zijn beslissing blijkbaar genomen.
‘Als jullie er niets meer aan doen, weet ik genoeg. Mijn buurman is jeugdleider bij PODN en volgens hem komt Guus daar wel in de JO13-1. Omdat hij daar ook hoger gaat spelen, lijkt me de keus dus eenvoudig. Het is jammer, want ik had hem liever bij zijn vrienden laten spelen en zelf wil hij dat ook het liefste. Nu hij zich hier niet meer kan ontwikkelen, neem ik echter de beslissing voor hem om te vertrekken.’
Taco baalt dat Guus vertrekt, want bij de JO13 zitten ze niet dik in de spelers. Hij weet echter dat dit geen reden kan zijn om de beslissing terug te draaien en dat overweegt hij ook niet. Hij gelooft trouwens ook niet dat het ventje bij PODN wel in de JO13-1 komt. Dat betekent immers dat zij het verkeerd hebben gezien en dat kan hij zich niet voorstellen. Daarom besluit hij even met de jongen zijn vader door te praten.
‘U zegt dat Guus volgens uw buurman bij PODN wel in de JO13-1 komt, maar bepaalt hij dat dan? Ik neem toch aan dat zo’n grote club ook een TC heeft die dat beslist. Daarom zou ik nog eens navragen of die man niet zomaar iets zegt, voor u Guus de overstap laat maken.’
‘Ik begrijp dat jullie niet graag leden verliezen. Dat u mijn buurman beticht van oneerlijkheid, is echter zwak. Hij heeft binnen PODN trouwens wel over Guus gesproken en de verantwoordelijke mensen waren het met hem eens. Als u mijn zoon niet naar de JO13-1 doet, gaat hij dus weg.’
Voor Taco is het klaar. Hij blijft geloven dat die buurman een valse belofte heeft gedaan, maar de vader is niet voor rede vatbaar en wil hier weg, dus houdt het op. Hij besluit er ook geen woorden meer aan vuil te maken, maar op een nette manier afscheid te nemen.
‘Ik vind het jammer dat Guus weggaat, maar er zit niets anders op. Wij gaan het namelijk niet eens worden en dat is beroerd, maar wat mij betreft geen probleem. Ik wens jullie daarom alle goeds en veel plezier bij PODN. Tot slot wil ik nog zeggen dat jullie hier altijd welkom blijven.’
De man doet plotseling nogal arrogant.
‘Jullie bedankt voor de fijne tijd die Guus hier heeft gehad. Jammer dat het zo eindigt, maar ik denk dat dit beter voor hem is. Bij PODN krijgt hij namelijk een betere trainer en qua organisatie zijn zij veel verder dan DGO. Jullie zullen je binnenkort trouwens wel schamen als Guus het tot vaste kracht van PODN JO13-1 heeft geschopt. De kans dat hij hier ooit weer terugkomt, is daarom minimaal.’
Taco besluit zich niet te laten verleiden tot uitspraken waar hij later spijt van heeft.
‘Laten we dit gesprek maar beëindigen. Ik streep Guus door op de lijst en wens jullie verder nogmaals heel veel succes.’
‘Dank u wel.’
Als de vader weg is, praten Taco en zijn collega’s nog even na. De mannen blijven echter achter hun besluit staan en spreken af om het er niet meer over te hebben.
‘Die buurman heeft gelogen.’
‘Natuurlijk.’
‘Volgens mij ook.’
‘Ja, dat denk ik ook.’
Als Guus zijn vader thuis de kamer binnenloopt, zitten zijn vrouw en zoontje op hem te wachten.
‘Is er nog wat veranderd?’
‘Nee, je blijft in de JO13-2.’
De jongen verschiet van kleur, want dit is een enorme tegenvaller voor hem.
‘Jij zou toch zorgen dat ik naar de JO13-1 ging?’
‘Dat is niet gelukt. Ze vinden je namelijk niet snel genoeg, maar dat is onzin. Het beroerde is dat zij het bepalen en wij ons daarbij neer moeten leggen. Ik heb ze gezegd dat we dit niet doen en jij naar PODN gaat. Volgens de buurman kom je daar namelijk wel in de JO13-1 en dan speel je op een hoger niveau dan hier. Ik zal je zo afmelden bij SVW en je aanmelden bij je nieuwe club.’
Guus zijn vader wil nog wat zeggen, maar zijn zoon rent huilend naar boven en zijn moeder loopt hem achterna. Ze is echter al snel terug.
‘Hij heeft de deur van zijn kamer op slot gedaan. Laat hem dus maar even.’
‘Ik kan me voorstellen dat dit een klap voor hem is. Jammer dat ze bij de club zo oneerlijk zijn en daarom is het goed dat hij naar PODN gaat. Ik ga zijn overschrijving gelijk regelen.’
Zijn vrouw schudt echter haar hoofd.
‘Wacht daar nog maar even mee.’
‘Hoezo?’
‘We moeten dit eerst met Guus bespreken.’
‘Hij is nog niet zo volwassen dat hij dit zelf kan beslissen, dus moeten wij het voor hem doen.’
‘Ik heb er ook iets over te zeggen en begrijp niet waarom hij naar PODN moet.’
‘Omdat hij daar wel in de JO13-1 komt.’
‘Weet je dat zeker? Als hij hier in de JO13-2 komt, komt hij daar toch niet in een hoger team?’
‘Volgens de buurman wel.’
Guus zijn moeder kijkt bedenkelijk, maar zwijgt en loopt opnieuw naar boven. Dit keer blijft ze langer weg, maar als ze weer in de kamer komt, kijkt ze nog zorgelijker dan net.
‘Is het niet goed met Guus?’
‘Laten wij eerst samen maar even praten.’
‘Waarover?’
‘Wat denk je? Over hem natuurlijk. Zet dat PODN maar uit je hoofd, want daar wil hij niet heen.’
‘Waarom niet? Dat is zijn grote kans. Wat wil hij dan? Hier in de JO13-2 gaan spelen? Nee toch?’
‘Toch wel. Hij vindt het jammer dat hij niet meer met zijn vrienden kan voetballen, maar de JO13-2 lijkt hem ook hartstikke leuk.’
‘Hij kent het team niet eens.’
‘Juist heel goed. We hebben op de website van DGO gekeken en daar staan alle namen op. Behalve die van hem en dat vindt hij nog het ergste. Hij is namelijk bang dat ze hem niet meer bij de club willen hebben. Ik heb gezegd dat dit een vergissing was en jij gaat regelen dat zijn naam er morgen weer op staat.’
‘Ja, jij bent een mooie. Je denkt toch niet dat ik die Taco ga bellen om te zeggen dat ik voor niets al die problemen heb gemaakt?.’
‘Dat verwacht ik wel van je.’
‘Wat, als ik dat niet doe?’
‘Dan hebben wij een flink probleem en ga ik de club bellen om jouw fout te herstellen.’
‘Wat als ik hem verplicht om naar PODN te gaan?’
‘Dan wordt het heel stil in huis en ik hoop dat je begrijpt wat ik bedoel.’
Guus zijn vader antwoordt niet en loopt naar de keuken. Daar hoort zijn vrouw hem een kort gesprekje voeren en als dat voorbij is, gaat hij zwijgend naar boven. Als ze even later op de website ziet dat Guus weer bij de JO13-2 staat, loopt ze met een tevreden gevoel naar haar zoon om hem op de hoogte te brengen.
Taco heeft wel met vijf mensen afgesproken, maar vier komen alleen om te vragen waarom hun kind niet hoger ingedeeld is en zijn tevreden met de uitleg. Nummer vijf laat zich echter niet overtuigen.
‘Ik heb alle wedstrijden en trainingen van de JO11-1 gezien en dus een goed beeld van ieders kwaliteiten. Mijn zoon is niet de beste voetballer van zijn huidige team, maar hoort zeker bij de top-3. Daarom vind ik het onacceptabel dat hij naar de JO13-2 gaat en vijf anderen, waarvan er twee dus minder zijn dan hij, naar de JO13-1.’
De vader komt erg overtuigend over, maar Taco laat zich niet door hem imponeren.
‘Uw zoon is inderdaad een van de betere voetballers van de huidige JO11-1.’
‘Oké, maar wat is dan het probleem?’
‘Zijn gebrek aan snelheid. Tot nu toe speelde hem dat geen parten, want op een half of een kwart veld zijn de afstanden immers niet zo groot. Nu hij naar een groot veld moet, loopt men hem echter aan alle kanten voorbij. Daarom gaat hij naar de JO13-2, want daar gaat het spel wat minder snel en dat is veel beter voor die jongen.’
De vader kijkt Taco laatdunkend aan.
‘Dit kun je niet menen. Guus is namelijk altijd een van de snelsten van zijn team geweest, dus kan hij nu niet te traag zijn. Jullie hebben hem dus óf nooit bezig gezien óf het ontbreekt jullie aan kennis óf er is sprake van vriendjespolitiek.’
Taco baalt van de man zijn laatste woorden en heeft moeite om zijn irritatie te verbergen.
‘We kunnen over alles van mening verschillen, maar niet over de snelheid van Guus. Hij is namelijk echt te traag en dat vinden niet alleen wij, maar ook de trainers. U mag het daarmee oneens zijn, maar zult wel genoegen moeten nemen met deze beslissing.’
‘Ik moet niets en leg me zeker niet bij de situatie neer. Daarom vraag ik jullie om nog eens over de situatie na te denken en het besluit over de indeling van Guus terug te draaien. Haal er anders een kenner bij, maar doe hem niet tekort.’
‘Als we ook maar de geringste twijfel over zijn indeling hadden, zouden we nog wel een keer over hem praten. Wij zijn echter zeker van onze zaak, dus heeft het geen zin om dat te doen.’
Guus zijn vader knikt een keer en heeft zijn beslissing blijkbaar genomen.
‘Als jullie er niets meer aan doen, weet ik genoeg. Mijn buurman is jeugdleider bij PODN en volgens hem komt Guus daar wel in de JO13-1. Omdat hij daar ook hoger gaat spelen, lijkt me de keus dus eenvoudig. Het is jammer, want ik had hem liever bij zijn vrienden laten spelen en zelf wil hij dat ook het liefste. Nu hij zich hier niet meer kan ontwikkelen, neem ik echter de beslissing voor hem om te vertrekken.’
Taco baalt dat Guus vertrekt, want bij de JO13 zitten ze niet dik in de spelers. Hij weet echter dat dit geen reden kan zijn om de beslissing terug te draaien en dat overweegt hij ook niet. Hij gelooft trouwens ook niet dat het ventje bij PODN wel in de JO13-1 komt. Dat betekent immers dat zij het verkeerd hebben gezien en dat kan hij zich niet voorstellen. Daarom besluit hij even met de jongen zijn vader door te praten.
‘U zegt dat Guus volgens uw buurman bij PODN wel in de JO13-1 komt, maar bepaalt hij dat dan? Ik neem toch aan dat zo’n grote club ook een TC heeft die dat beslist. Daarom zou ik nog eens navragen of die man niet zomaar iets zegt, voor u Guus de overstap laat maken.’
‘Ik begrijp dat jullie niet graag leden verliezen. Dat u mijn buurman beticht van oneerlijkheid, is echter zwak. Hij heeft binnen PODN trouwens wel over Guus gesproken en de verantwoordelijke mensen waren het met hem eens. Als u mijn zoon niet naar de JO13-1 doet, gaat hij dus weg.’
Voor Taco is het klaar. Hij blijft geloven dat die buurman een valse belofte heeft gedaan, maar de vader is niet voor rede vatbaar en wil hier weg, dus houdt het op. Hij besluit er ook geen woorden meer aan vuil te maken, maar op een nette manier afscheid te nemen.
‘Ik vind het jammer dat Guus weggaat, maar er zit niets anders op. Wij gaan het namelijk niet eens worden en dat is beroerd, maar wat mij betreft geen probleem. Ik wens jullie daarom alle goeds en veel plezier bij PODN. Tot slot wil ik nog zeggen dat jullie hier altijd welkom blijven.’
De man doet plotseling nogal arrogant.
‘Jullie bedankt voor de fijne tijd die Guus hier heeft gehad. Jammer dat het zo eindigt, maar ik denk dat dit beter voor hem is. Bij PODN krijgt hij namelijk een betere trainer en qua organisatie zijn zij veel verder dan DGO. Jullie zullen je binnenkort trouwens wel schamen als Guus het tot vaste kracht van PODN JO13-1 heeft geschopt. De kans dat hij hier ooit weer terugkomt, is daarom minimaal.’
Taco besluit zich niet te laten verleiden tot uitspraken waar hij later spijt van heeft.
‘Laten we dit gesprek maar beëindigen. Ik streep Guus door op de lijst en wens jullie verder nogmaals heel veel succes.’
‘Dank u wel.’
Als de vader weg is, praten Taco en zijn collega’s nog even na. De mannen blijven echter achter hun besluit staan en spreken af om het er niet meer over te hebben.
‘Die buurman heeft gelogen.’
‘Natuurlijk.’
‘Volgens mij ook.’
‘Ja, dat denk ik ook.’
Als Guus zijn vader thuis de kamer binnenloopt, zitten zijn vrouw en zoontje op hem te wachten.
‘Is er nog wat veranderd?’
‘Nee, je blijft in de JO13-2.’
De jongen verschiet van kleur, want dit is een enorme tegenvaller voor hem.
‘Jij zou toch zorgen dat ik naar de JO13-1 ging?’
‘Dat is niet gelukt. Ze vinden je namelijk niet snel genoeg, maar dat is onzin. Het beroerde is dat zij het bepalen en wij ons daarbij neer moeten leggen. Ik heb ze gezegd dat we dit niet doen en jij naar PODN gaat. Volgens de buurman kom je daar namelijk wel in de JO13-1 en dan speel je op een hoger niveau dan hier. Ik zal je zo afmelden bij SVW en je aanmelden bij je nieuwe club.’
Guus zijn vader wil nog wat zeggen, maar zijn zoon rent huilend naar boven en zijn moeder loopt hem achterna. Ze is echter al snel terug.
‘Hij heeft de deur van zijn kamer op slot gedaan. Laat hem dus maar even.’
‘Ik kan me voorstellen dat dit een klap voor hem is. Jammer dat ze bij de club zo oneerlijk zijn en daarom is het goed dat hij naar PODN gaat. Ik ga zijn overschrijving gelijk regelen.’
Zijn vrouw schudt echter haar hoofd.
‘Wacht daar nog maar even mee.’
‘Hoezo?’
‘We moeten dit eerst met Guus bespreken.’
‘Hij is nog niet zo volwassen dat hij dit zelf kan beslissen, dus moeten wij het voor hem doen.’
‘Ik heb er ook iets over te zeggen en begrijp niet waarom hij naar PODN moet.’
‘Omdat hij daar wel in de JO13-1 komt.’
‘Weet je dat zeker? Als hij hier in de JO13-2 komt, komt hij daar toch niet in een hoger team?’
‘Volgens de buurman wel.’
Guus zijn moeder kijkt bedenkelijk, maar zwijgt en loopt opnieuw naar boven. Dit keer blijft ze langer weg, maar als ze weer in de kamer komt, kijkt ze nog zorgelijker dan net.
‘Is het niet goed met Guus?’
‘Laten wij eerst samen maar even praten.’
‘Waarover?’
‘Wat denk je? Over hem natuurlijk. Zet dat PODN maar uit je hoofd, want daar wil hij niet heen.’
‘Waarom niet? Dat is zijn grote kans. Wat wil hij dan? Hier in de JO13-2 gaan spelen? Nee toch?’
‘Toch wel. Hij vindt het jammer dat hij niet meer met zijn vrienden kan voetballen, maar de JO13-2 lijkt hem ook hartstikke leuk.’
‘Hij kent het team niet eens.’
‘Juist heel goed. We hebben op de website van DGO gekeken en daar staan alle namen op. Behalve die van hem en dat vindt hij nog het ergste. Hij is namelijk bang dat ze hem niet meer bij de club willen hebben. Ik heb gezegd dat dit een vergissing was en jij gaat regelen dat zijn naam er morgen weer op staat.’
‘Ja, jij bent een mooie. Je denkt toch niet dat ik die Taco ga bellen om te zeggen dat ik voor niets al die problemen heb gemaakt?.’
‘Dat verwacht ik wel van je.’
‘Wat, als ik dat niet doe?’
‘Dan hebben wij een flink probleem en ga ik de club bellen om jouw fout te herstellen.’
‘Wat als ik hem verplicht om naar PODN te gaan?’
‘Dan wordt het heel stil in huis en ik hoop dat je begrijpt wat ik bedoel.’
Guus zijn vader antwoordt niet en loopt naar de keuken. Daar hoort zijn vrouw hem een kort gesprekje voeren en als dat voorbij is, gaat hij zwijgend naar boven. Als ze even later op de website ziet dat Guus weer bij de JO13-2 staat, loopt ze met een tevreden gevoel naar haar zoon om hem op de hoogte te brengen.
Geniet zowel binnen als buiten van deze prachtige zandkleurige poster met hartje.
KLIK HIER VOOR MEER POSTERS