Met je handen werken

‘Als het aan mij ligt, blijven we vanavond thuis.’
‘Waarom dan? Het is toch leuk om weer eens een verjaardag te hebben.’
‘Dat zou het wel moeten zijn. Ik weet alleen nu al waar ze het de hele avond over hebben en daar heb ik helemaal geen zin in.’
‘Je bedoelt dat ze weer over de studie van de jongens beginnen te zeuren.’
‘Ja. Zij hebben allemaal modelkinderen die niets anders doen dan studeren, nooit in de kroeg komen en veel bij papa en mama zitten. Dat moeten ze zelf weten, maar moeten ze hen altijd vergelijken met onze zoon. Die had namelijk een gruwelijke hekel aan de studie en zit het liefst elk weekend met zijn vrienden in de kroeg. Plus dat hij vaker dronken is geweest dan zijn neven en nichten bij elkaar.’

Bert kijkt zijn vrouw lachend aan.
‘Dat is zo, maar Ruud veroorzaakt nooit overlast en heeft al bijna twee jaar vast werk. Plus dat zijn baas en collega’s stapelgek met hem zijn en dat is trouwens logisch, want hij is een prima vent. We hebben dus meer dan genoeg om trots op te zijn. Kijk bijvoorbeeld eens naar zijn mooie auto die hij met overwerken heeft verdiend.’
‘Dat weet ik wel, maar je broers en zussen menen dat hun kinderen hoge functies krijgen en kijken neer op een bouwvakker. Dat moeten ze trouwens zelf weten, maar waarom moeten ze dat steeds zo duidelijk laten merken. Ik heb vaak gedacht dat ik overdreef, maar weet inmiddels zo goed als zeker dat ik gelijk heb.’

‘Ik begrijp je ergernis en twijfel niet aan je mening. Het probleem is alleen dat ik geen oplossing weet. Ja, we kunnen stoppen met de verjaardagen, maar dan zien we de familie nooit meer en omdat we weinig kennissen hebben, worden we dan snel eenzaam. De geschiedenis herhaalt zich trouwens, want de familie zat vroeger ook altijd over mij te zeuren. Ik was namelijk ook de enige die met zijn handen werkte, terwijl de anderen op kantoor zaten of voor de klas stonden. Nou, ik heb me altijd prima gered en dat gaat Ruud ook lukken.’
‘Daar twijfel ik geen moment aan.’

Hoewel Berts vrouw Trudie zich ’s avonds, voor ze naar de verjaardag gaan, voorneemt om zich niet te ergeren, duurt het niet lang voor ze de irritatie door haar lijf voelt trekken. Vooral als een schoonzus begint te klagen dat haar zoon het zo zwaar heeft en bijval krijgt van anderen. Eerst denkt ze aan wat haar man zei en probeert ze zich in te houden. Als iemand zegt dat een studerende jongere het veel zwaarder heeft dan een werkende jongere, kan ze zich echter niet meer bedwingen.

‘Ik zeg niet dat Ruud het zwaarder heeft dan anderen van zijn leeftijd. Als hij, na een dag op de steiger te hebben gestaan, ’s middags thuiskomt, heeft hij echter niet veel energie meer om nog iets te doen. Hij gaat wel twee keer per week bij zijn voetbalclub trainen, maar de andere avonden ligt hij op bed of op de bank. Dit zeg ik niet om te klagen, want hij verdient goed en is een sterke jongen die wel ergens tegen kan. Denk echter niet dat hij het gemakkelijker heeft dan zijn studerende leeftijdsgenoten.’

Een paar vrouwen knikken, maar Nora laat horen dat ze het niet met Trudie eens is.
‘Dat kun jij wel zeggen en ik denk niet dat je liegt. Een feit is echter dat nadenken meer energie kost dan hard werken. Daarom vind ik dat het kabinet de studenten best tegemoet mag komen met een aantal belastingvoordelen.’

Trudie vliegt op.
‘Waarom zouden ze dat nu doen?’
‘Omdat die jongens en meiden met hun verstand de basis gaan vormen waar Nederland de komende jaren op draaien moet. De jongeren, maar ook hun ouders moeten veel aan de kant zetten voor de studie en daar mag, vind ik, best wat tegenover staan.’
‘Sorry Nora, maar nu kraam je onzin uit. Als jouw zoon zijn studie afrondt en een baan vindt, gaat hij misschien wel het dubbele van Ruud verdienen. Dat gun ik hem en jullie van harte, maar ik zou het kolder vinden als hij daarnaast ook nog eens belastingvoordelen krijgt omdat hij belangrijk voor het land is. Mijn Ruud werkt met zijn handen, maar is niet onbelangrijker dan jouw zoon. Hoe moeten we immers zonder bouwvakkers aan huizen en kantoren komen?’

Nora zit al even met haar hoofd te schudden en maakt het dan in Trudies ogen echt te bont.
‘Jij kijkt net als iedereen alleen naar het geld wat onze jongens waarschijnlijk ooit gaan verdienen, maar niet naar het risico dat ze lopen. Voor een bouwvakker is er altijd wel ergens werk te vinden, maar managementfuncties zijn er veel minder en zeker in de top.’
‘Oké en wat wil je daarmee zeggen?’
‘Dat die jongen na jaren intensieve studie ook een baan kan moeten nemen die onder zijn niveau ligt. Hij gaat dan ook minder verdienen en zou voor dat verlies eigenlijk gecompenseerd moeten worden. Het kan namelijk niet zo zijn dat hij straks voor een huis, tuin en keukenbaantje zo lang achter de boeken heeft gezeten.’

Trudie denkt even dat ze beter kan stoppen met deze discussie, maar beseft dan pas goed hoe Nora op het werk van haar zoon neerkijkt. Daarom zegt ze precies hoe ze erover denkt.
‘Dit is de grootste onzin die ik ooit heb gehoord. Je hebt denkers en doeners en die zijn allebei even belangrijk voor het land. Ik ga je niet uitleggen waarom dat zo is, want als je normaal nadenkt, weet je dat zelf ook wel.’
‘Jij denkt dat ik je zoon aanval, maar dat doe ik niet. Iedereen zoekt werk dat bij zijn of haar verstand past, maar een topmanager is wel belangrijker voor dit land dan een bouwvakker.’

‘Ik voel me niet aangevallen, maar erger me aan jouw mening. Mijn zoon is na school gaan werken en dat brengt consequenties met zich mee en jouw zoon studeert nog. Dat is een keuze die hem een topbaan op kan leveren, maar dat is niet gezegd. Hij zal dus moeten afwachten wat erop zijn pad komt. Niemand heeft hem trouwens verplicht om te gaan studeren.’
‘Jij vindt dus dat iedere jongere gelijk behandeld dient te worden?’
‘Ja. Dat lijkt me niet meer dan normaal. Iedereen maakt keuzes en daar horen niet alleen mooie, maar ook mindere kanten bij. Die moeten ze aanvaarden en verder niet zeuren. Zullen we het trouwens over iets anders hebben, want deze discussie wordt onplezierig.’

Hoewel het meningsverschil niet op ruzie is uitgedraaid, is er geen sprake meer van gezelligheid en de familie valt, mede hierdoor, ook een beetje uit elkaar. Toch denken de moeders nog wel regelmatig over de discussie na. Bijvoorbeeld als Ruud, de zoon van Trudie, als zelfstandige in de bouw erg succesvol wordt en Jorrit, de zoon van Nora, na veel omzwervingen medewerker bij een verzekeringsbedrijf wordt.

Verkoop per 5 stuks per kleur

Onderzetters met de tekst 'Jij bent een superjuf'.
Ze hebben een doorsnede van 9 cm en zijn 3 mm dik.
Gemaakt van Forex en daarom gemakkelijk schoon te krijgen.

KLIK HIER VOOR MEER ONDERZETTERS