Kinderen en negatieve ouders

Omdat Roel vorig seizoen veruit de beste speler van de JO9-1 was, heeft de club hem vervroegd overgedaan naar de JO11-1. Zijn ouders vinden dat erg leuk voor hem en daarom lopen ze goed gemutst naar het veld waar hij zijn eerste wedstrijd moet spelen.
‘Zullen we bij die andere ouders gaan staan?’
‘Ja, laten we ons maar even gaan voorstellen. We zullen die mensen dit seizoen immers vaker treffen en met wat geluk zijn ze net zo gezellig als de ouders van vorig seizoen.’
‘Best. Kom maar op.’

Tijdens het voorstellen, krijgen Roels ouders een vervelend gevoel. Niet dat de mensen onaardig doen, maar echt hartelijk zijn ze niet en daarom stellen zij zichzelf ook wat terughoudend op.
Als ze even met de mensen hebben staan praten, beginnen ze zich zelfs zorgen te maken. De mensen praten namelijk over hun kinderen of het profs zijn en over Roel zijn ze verre van positief.
‘Volgens de TC is jullie zoon beter dan Wilfred, maar ik weet niet of dat zo is. Ons niveau ligt namelijk veel hoger dan bij de JO9-1 en Roel moet natuurlijk in het team passen. Dat deed zijn voorganger wel en daarom had ik die erin gelaten. Al hoop ik dat jullie zoon het redt, want we hadden een topteam en het zou zonde zijn als het door een spelerswissel veel minder werd.’

Roels vader en moeder kijken elkaar even veelbetekenend aan, maar zwijgen en zijn blij dat de wedstrijd begint. Als hun zoon net zo speelt als vorig jaar, heeft hij die wijsneus en iedereen die mee stond te knikken namelijk zo stil.
Na een paar minuten zuchten ze een keer diep. Roel weet namelijk een pass op een geweldige manier af te ronden. De reactie van de anderen valt echter tegen. Er wordt wel geklapt, maar niets gezegd of geroepen en daar ergert vooral Roels vader zich aan. Hoewel hij normaal erg terughoudend op het spel van zijn zoon reageert, besluit hij het daarom nu te overdrijven. Als hij hem luidruchtig heeft gecomplimenteerd, komt er een reactie van de man die net al zo naar deed. 
‘Hij schoot hem goed binnen, maar het was een niet te missen kans. Ik vind de pass van mijn zoon daarom meer complimenten waard dan het doelpunt. Vind je trouwens niet dat Roel weinig beweegt? De tijd dat spitsen alleen de ballen erin hoefden te schieten, is namelijk voorbij. Hij moet veel meer meevoetballen en ik vraag me af of hij daartoe in staat is.’
‘Besef je wel dat het zijn eerste wedstrijd in dit team is, hij een jaar jonger is dan de rest en op een hoger niveau is komen te spelen?’
‘Natuurlijk, maar ik zei toch al dat ik er niet zo zeker van was dat hij het zou redden bij ons.’

Roels vader voelt zich woest worden, maar wil geen ruzie en besluit daarom te zwijgen. Zijn ergernis neemt echter met de minuut toe. Zowel de vaders als de moeders krijgen namelijk bijna geen enkel positief woord over hun lippen. Hun eigen kinderen doen soms iets goed, maar de anderen bakken er in hun ogen niets van en dat laten ze horen ook. Dit, terwijl er volgens Roels vader juist vrij goed gevoetbald wordt.
                                                          
Hun zoon speelt helemaal een prima wedstrijd. Hij is namelijk voortdurend aanspeelbaar, verliest geen enkel duel en weet er na de 1-0 in een mum van tijd ook nog 2-0 en 3-0 van te maken. Net als bij zijn eerste doelpunt, krijgt hij echter ook bij zijn volgende acties en goals alleen maar complimenten van zijn leider, trainer en ouders. 

Volgens de anderen is de 2-0 namelijk een blunder van de keeper en de 3-0 puur geluk. Plus dat ze op elke actie van hem kritiek hebben. Het wordt voor Roels ouders daardoor steeds moeilijker om zich in te houden. Zeker als men Roel zijn vierde goal een verdedigingsfout noemt en vindt dat zijn vijfde afgekeurd moet worden.

De ergernis bij Roels vader is zo groot dat hij zich net voor het einde van de met 8-0 gewonnen wedstrijd niet meer kan beheersen.
‘Mensen, ik heb genoten van de wedstrijd, maar jullie volgens mij niet. Ik heb vanochtend namelijk meer negatieve opmerkingen gehoord dan het hele vorige seizoen bij elkaar. Jammer en ik hoop dan ook echt dat dit een uitzondering was, want anders gaan we de volgende keer aan de andere kant van het veld staan.’
‘Je beoordeelt ons verkeerd. Wij zijn namelijk niet negatief, maar alleen kritisch. Onze kinderen kunnen erg goed voetballen en daarom doen we er alles aan om hen nog beter te maken. U en uw vrouw doen overdreven positief over jullie zoon, maar daar gaat hij niet beter door voetballen. Dat zal hij trouwens wel moeten, want ik vond hem, ondanks zijn doelpunten, voetballend gezien de minste speler van het veld. Tegen wat sterkere tegenstanders, krijgt hij het ook zeker moeilijk’

‘Wat u over Roel zegt, boeit me niet. Hij voetbalt graag en wij doen er alles aan om het leuk voor hem te houden. We vinden het mooi dat hij het, in onze ogen, wel goed doet, maar zouden het niet erg vinden als hij er niets van kon. Jullie zouden het ook beter zo kunnen bekijken, want nu vergallen jullie de jongens hun lol.’
‘Maak u geen zorgen, want onze kinderen weten waarom we kritisch op hen zijn. Niet wij, maar jullie kunnen het voetballen dus beter anders gaan bekijken. Al vraag ik me dus af of Roel dat wat helpt, want hij kan alleen scoren en verder niets. Als het mijn zoon was, zou ik hem daarom terug naar de JO9-1 laten doen.’

Roels vader kijkt de man vol ongeloof aan. Hij beseft echter dat het geen zin heeft om in discussie te gaan en daarom loopt hij zwijgend naar zijn vrouw die iets verder staat te wachten.
‘Die lui zijn knettergek.’
‘Zeg dat wel. Zullen we gaan vragen of Roel weer naar de JO9-1 kan of desnoods naar de JO11-2?’
‘Dat is leuker voor hem en ook voor ons, maar dan geven we die mafkezen gelijk en wordt Roel de dupe. Voor hem is het namelijk veel beter om in de JO11-1 te blijven.’
‘Dat is waar. Al vraag ik me af wat hij van die ouders vindt.’
‘Dat horen we vanzelf. Als hij het vervelend vindt, ga ik naar het bestuur. De JO11-1 is beter voor hem, maar hij moet het wel leuk blijven vinden.’
‘Je hebt gelijk en we gaan ons zeker niet zo negatief gedragen als die andere ouders.’
‘Nooit.’
‘Mooi dat we het samen eens zijn, maar ik had trouwens niet anders van je verwacht.’

Roel blijkt het gedrag van de andere ouders vreselijk te vinden en daarom gaat zijn vader met het bestuur praten. Die vinden echter dat hij overdrijft en dat er van een terugkeer naar de JO9-1 of overplaatsing naar de JO11-2 geen sprake kan zijn. Daarom besluiten de ouders met hun zoon naar een club in het naburige dorp te gaan en daar is hij meer dan welkom.
 

Voor de jongen is de overstap op meerdere vlakken goed. Ten eerste omdat hij in een erg gezellig team komt, ten tweede omdat hij op een hoger niveau gaat spelen en tot slot omdat de sfeer daar veel positiever is. Door dit alles gaat hij na een stroeve start veel beter voetballen dan hij ooit heeft gedaan en daarom komen er al snel scouts van meerdere profclubs naar hem kijken.

Hieruit blijkt weer hoe belangrijk het is om kinderen op een positieve manier te benaderen. 

Geniet zowel binnen als buiten van deze prachtige poster met afgedrukte bloesem

KLIK HIER VOOR MEER POSTERS