De club van pa

De club van pa

Als de dames en heren van de jeugdcommissie bij elkaar zitten voor een vergadering, komt het volgende seizoen ter sprake en met name de aanwas van nieuwe leden.
‘We zullen net als andere jaren weer onze uiterste best moeten doen om de jongste jeugdteams voldoende bezet te krijgen.’
‘Hoeveel kinderen hebben we nog nodig om op hetzelfde aantal teams uit te komen als nu?’
‘We hebben vier kabouters en moeten er zowel voor de JO8 als de JO9 nog vier spelers bij hebben om weer op twee teams per categorie uit te komen. Kinderen van de JO8 vervroegd naar de JO9 doen, kan dit keer trouwens niet. De JO8 bestaat namelijk uit allemaal jongens en meisjes van net zes, die zeer waarschijnlijk stoppen als ze wekelijk tegen grotere kinderen moeten spelen.’

Gerben, die jeugdvoorzitter is, heeft een voorstel.
‘Ik zal een stukje schrijven voor op de website en in de krant en een flyer laten maken om op de scholen te verspreiden. Zullen we de nieuwe leden weer een bal en drie maanden gratis contributie geven? Vorig jaar hielp dat goed, dus misschien nu wel weer.’

Als de voorzitter iedereen ziet knikken, kijkt hij de kring even rond.
‘Mijn jongste zoon is trouwens zes geworden en kan, hoewel ik hem thuis nooit met een bal zie, dus naar de JO8 en waarschijnlijk heeft hij wel vriendjes die mee willen komen. Als jullie ook kinderen weten die dat willen, kunnen we de ledenstroom vast iets op gang brengen.’

Omdat de andere commissieleden ook met namen komen, worden hun zorgen over de ledenaanwas wat minder. De rest van de vergadering verloopt daardoor uiterst plezierig en daarom komt Gerben tegen kwart over tien fluitend thuis de kamer in.
‘Jij bent vrolijk.’
‘Klopt, want het was gezellig. We hebben het uitgebreid over de ledenaanwas voor volgend seizoen gehad, want het wordt weer schrapen om alle teams bezet te krijgen. Ik heb er dit keer echter een beter gevoel over dan voorgaande jaren en Jeffrey maar vast aangemeld. Hij mag vanaf volgende week al meetrainen.’

Thea, Gerbens vrouw, kijkt hem nogal bedenkelijk aan.
‘Had je dat niet beter eerst even met hem en trouwens ook met mij kunnen bespreken?’
‘Waarom? We vinden het toch belangrijk dat onze kinderen sporten en Tijs en Jop voetballen ook?’
‘Dat weet ik, maar die doen thuis ook niets anders en Jeffrey voetbalt nooit. Ik ben er wel op voor dat kinderen sporten, maar het lijkt me niet goed om die jongen op een sport te doen die hij niet leuk vindt.’
‘Denk je dat hij niet op voetbal wil?’
‘Ik schrik er niet van.’
‘Het lijkt mij heel eenvoudig. Wij vinden dat hij moet sporten, dus wordt hij lid van RBCP.’
‘Er zijn ook nog andere sporten.’
‘Je denkt toch niet dat ik mijn zoon op turnen, zwemmen, korfbal, tennis of volleybal doe? Ten eerste vind ik die sporten niet leuk en ten tweede laat ik me bij RBCP niet uitlachen. Als Jeffrey niet gaat voetballen, doen ze dat namelijk zeker.’
‘Dat begrijp ik, maar het gaat om je zoon en niet om jou. Laten we er trouwens geen woorden aan vuil maken. Als hij wel wil gaan voetballen, is er namelijk niets aan de hand. Zal ik er morgen eens met hem over praten?’
‘Dat doe ik wel.’
‘Oké, maar je moet hem niet dwingen om te gaan voetballen.’
‘Natuurlijk doe ik dat niet. Je kent me toch.’
‘Ja, ik weet dat je enorm gek op je club bent.’
‘Dat is zo, maar ik wil ook een goede vader zijn.’
‘Daar vertrouw ik op.’

Gerben heeft geen beste nacht. Hij denkt namelijk continu aan zijn zoon en wordt dol van de gedachte dat hij niet op voetbal wil. Ondanks dat hij een goede vader zei te willen zijn, is hij ook nog niet van plan om mee te gaan naar het zwembad, de sporthal, het korfbalveld of de tennisbaan. Dat moet zijn vrouw dan maar doen, want zij vindt de meeste andere sporten immers leuker dan voetballen. Na een tijdje beseft hij dat het natuurlijk nog niet zeker is dat zijn zoontje niet wil voetballen. Als hij zijn verhaal op de juiste manier brengt, kan het namelijk best meevallen. Zeker als hij zijn vrienden ook zover krijgt dat ze bij RBCP komen voetballen.

Het is al ver na middernacht als Gerben eindelijk in slaap valt en daarom wordt hij een paar uur later met een duf gevoel wakker. Dat dringt echter niet tot hem door, want hij is gelijk weer met zijn gedachten bij het voetballen van Jeffrey. 
Het liefste zou hij er direct met het ventje over beginnen, maar hij vreest dat dit ruzie met zijn vrouw oplevert en daarom besluit hij het vanavond te doen. Als hij na een dag nadenken over zijn voetballende zoon thuiskomt, roept hij het ventje echter meteen bij zich.
‘Jeffrey, luister. Je bent nu zes en oud genoeg om  te mogen voetballen. Wat vind je daarvan?’
‘Hartstikke leuk. Kom ik dan bij Melvin, Ricardo. Freek en Sjoerd in het team?’

Gerben kan wel schreeuwen van blijdschap en besluit gelijk spijkers met koppen te slaan.
‘Natuurlijk. Ik ga straks gelijk naar RBCP om jullie op te geven.’
‘Je begrijpt me verkeerd, pap. Zij gaan op ONA en dat wil ik ook.’
‘Willen je vriendjes niet bij RBCP voetballen?’
‘Nee, want hun vaders zijn van ONA.’

Gerben zucht een keer diep en beseft dat hij zijn zoontje niets kwalijk mag nemen, maar vindt het heel moeilijk om vriendelijk te blijven. Omdat hij geen idee heeft wat hij moet doen, vlucht hij om tijd te rekken naar de keuken. Zijn vrouw, die daar met het eten bezig is, ziet echter meteen aan zijn gezicht dat er iets is.
‘Wil hij niet voetballen?’
‘Jawel, maar bij ONA. Daar gaan zijn vriendjes namelijk ook heen en dat was wel te verwachten.’
‘Klopt, maar nu?’
‘Begrijp je dat ik dit vreselijk vind?’
‘Natuurlijk, maar wat heb je tegen hem gezegd?’  
‘Niets nog. Ik ga eerst een eind lopen om alles te laten bezinken. Met een uurtje ben ik wel terug.’
‘Best. Weet je trouwens nog dat je gisteren een goede vader zei te willen zijn?’
‘Ja, dat ben ik nog niet vergeten.’

Als Gerben naar buiten loopt, schieten hem heel veel verschillende dingen door zijn hoofd. Hij voelt zich vreselijk, want waarom wil nu juist zijn zoon niet op RBCP. Natuurlijk kan hij het ventje verbieden om naar ONA te gaan. Als hij een goede vader wil zijn, kan hij dat echter niet maken. Het duurt alleen nog bijna drie kwartier voor hij in staat is om de knoop door te hakken.
Hij blijft het verschrikkelijk vinden, maar het gaat om het ventje zijn plezier. Daarom moet hij gaan voetballen waar hij wil en zal hij net zo vaak bij hem gaan kijken als bij zijn andere zonen. 

Natuurlijk zal dit hem bij RBCP veel spottende opmerkingen opleveren, maar dat heeft hij wel voor zijn jongen over. Het belangrijkste voor hem is namelijk dat hij als vader in de spiegel kan blijven kijken, zonder zich te hoeven schamen.

Verkoop en prijs per 4 stuks

Tekstkaarsen blij met een vriendin als jij

Een sfeervol cadeautje voor de man of vrouw die bijzonder voor u is.
De kaarsjes kunnen op bijzondere momenten opgebrand worden, maar 
ook ter decoratie ergens neer worden gezet. Deze kaarsjes vertellen
wat u van iemand vindt.

KLIK HIER VOOR MEER KAARSEN