Alles naar het eerste
€0,00
Excl. BTW: €0,00
Omschrijving
'Iedereen welkom. Zoals jullie zien, is Erik er vanavond ook weer bij. We beginnen dus met de jeugdzaken. Erik, ik zie dat je een aantal dingen hebt opgeschreven. Aan jou dus het woord.'
'Als eerste de waterzakken en de drinkflessen. Die zijn bijna allemaal lek of kapot. Er moeten dus nieuwe komen en mijn vraag is óf en waar we die dingen aan kunnen schaffen.'
'Ik kijk even naar de penningmeester. Jan, zeg er eens wat van.'
Jan hoeft niet over zijn antwoord na te denken.
'Ik zal met de kantinebaas overleggen of hij bij de leveranciers van sportdranken naar die dingen kan vragen. Die geven ze namelijk vaak gratis weg. Al zal dat natuurlijk wel afhankelijk zijn van hoeveel we bij dat bedrijf bestellen.'
'Oké, maar je zou al een paar keer informeren en misschien dat je het wel gedaan. Ik heb echter nog nooit iets gezien en daarom moeten wij onze leiders nu met die kapotte troep op pad sturen.'
'Jij hebt gemakkelijk praten, maar wat denk je dat zo'n waterzak compleet met flessen en spons kost en hoeveel heb je er trouwens nodig?'
'Ik heb geen idee hoe duur die dingen zijn, maar het gaat om vijftien stuks.'
'Reken dan maar op ongeveer tweehonderd euro en dat is me nu te veel. Kunnen de leiders zelf geen waterzak en fles kopen en betalen?'
'Dat zou helemaal het toppunt zijn.'
'Waarom?'
'Omdat iedereen ziet dat er bakken met geld naar het eerste gaan. Zij lopen immers in de nieuwste spullen en die vergoedingen zullen ook niet gering zijn. Anders komen ze namelijk niet uit de Randstad hierheen om te voetballen.'
'Oké, maar die spelers zorgen wel voor extra toeschouwers en sponsors en dat levert veel geld op. Verder worden zij niet betaald door de club, maar door de stichting en daarnaast hebben we met z’n allen voor dat beleid gekozen. Dat kan nu dus niet ineens een probleem opleveren.'
'Als ik de leiders en trainers vertel dat jullie moeilijk doen over tweehonderd euro, dan zullen ze zeker over het eerste beginnen en dat is volgens mij heel goed te begrijpen.'
'Ik vind van niet en als jij daar anders over denkt, vraag ik me af of jij wel in het bestuur hoort.'
'Misschien zou jij beter met het eerste een aparte vereniging kunnen beginnen.'
De voorzitter wil geen ruzie en grijpt daarom in.
'Rustig mannen. Erik, wij praten straks verder over die waterzakken en dan hoor je van me wat we hebben besloten.'
'Hoeft niet, want ik weet het antwoord al.'
'Hoe bedoel je?'
'Omdat het elke keer hetzelfde liedje is. Als ik om dingen vraag die geld kosten, roept de penningmeester dat het niet kan. Daarna gaan jullie er samen over praten en kan het nog niet. Hou me dus maar niet aan het lijntje.'
'Je hoort van me, want ik vind niet dat we jeugd aan hun lot over moeten laten.'
'Dat vind ik ook niet. Nou, ik ben benieuwd.'
Erik begint maar aan zijn tweede punt.
'Dan de sportdag. We bestellen altijd medailles voor de winnaars en voor iedereen een erelintje. Dit wordt gesponsord door Fiets 2000, dus neem ik aan dat het geen problemen geeft als we dat nu weer doen.'
'Dat denk ik ook niet, maar ik kijk opnieuw naar de penningmeester.'
'Die medailles zijn geen punt, maar krijgen alle deelnemers een lintje?'
'Ja, hoezo?'
'Omdat ik denk dat de JO13 hier niet op zit te wachten en je ze daarom beter alleen voor de rest kunt bestellen. De sponsor betaalt een vast bedrag en op die manier houden we er ook nog iets aan over.'
De penningmeester kijkt alsof hij niets bijzonders heeft gezegd, maar Erik ontploft bijna van woede.
'Als jullie het met deze domme mening eens zijn, dan is het wat mij betreft voorbij met de sportdag. Ik vertel dan ook aan iedereen binnen de club waarom we ermee stoppen.'
'Als de JO13 geen erelintje hoeft, heeft de penningmeester toch gelijk als hij voorstelt om er wat minder te bestellen?'
'Ten eerste weet ik dat de meeste JO13 spelers het erg leuk vinden om een lintje te krijgen en ten tweede bespaar je hier een paar tientjes mee. Willen jullie voor dat geld kinderen teleurstellen?'
'Nee, natuurlijk niet. Ze moeten ze alleen niet overal langs de weg laten slingeren.'
'Wanneer is dat gebeurd?'
'Verleden jaar.'
'Hoeveel hebben jullie er toen dan gevonden?'
'Acht.'
'Dat moet natuurlijk niet, maar kwamen die van de JO13 spelers of van anderen?'
'Volgens mij heeft Erik gelijk. Als de penningmeester akkoord is, moet hij dus toch maar voor iedereen lintjes bestellen.'
Omdat de penningmeester knikt, beseft Erik dat het probleem opgelost is. Hij heeft echter zo genoeg van alles, dat hij de rest wat op zijn briefje staat doorstreept en opstaat. Het bestuur wil hem echter nog niet laten gaan.
'Het inschrijfformulier voor de Grote Clubactie is binnengekomen en we doen natuurlijk mee. Omdat de jeugd veel geld kost, hopen we dat ze hun best gaan doen om die loten te verkopen.’
'Ik hoop het. Zoals ik er nu over denk, ben ik namelijk niet van plan om er tijd aan te besteden. De jeugd is namelijk alleen goed om geld binnen te halen. Als we wat nodig hebben, levert het echter altijd gezeur op en daar ben ik klaar mee.’
'Je zou toch nog antwoord van me krijgen over de aankoop van die waterzakken?'
'Dat klopt, maar daar geven jullie geen toestemming voor en zo is het met alles. Wat doen jullie trouwens met het geld van die verloting? Gaat dat soms ook naar het eerste?'
'Je hebt net gehoord dat de spelers door de stichting worden betaald.'
'Ja, maar ik ben nogal wantrouwend en zeker als het om geld gaat.’
Na een kleine stilte praat Erik verder.
'Ik denk trouwens dat er weinig animo bij de jeugd is om loten te verkopen. De kinderen willen misschien nog wel, maar hun ouders en leiders zullen hen zeker niet aanmoedigen.'
'Waarom dan niet?'
'Begrijp je dat niet? Omdat jullie alleen aan het eerste denken en de rest onbelangrijk vinden. Daar klaagt men al langer over, maar het wordt steeds erger. Zeker nadat de contributie is verhoogd. Ik heb al gehoord dat er aan het eind van het seizoen twee teams naar DAVO gaan.'
'Waarom ben je hier niet eerder over begonnen?'
'Dat had ik misschien moeten doen, maar het ontbrak me aan moed. Jullie zijn het namelijk in alles met elkaar eens en met een afwijkende mening krijg je hier geen poot aan de grond.’
De voorzitter lijkt nogal geschrokken te zijn.
'Hoe kunnen we dit probleem oplossen, Erik?'
'Door te erkennen dat jullie de jeugd een hele tijd vergeten zijn. We hoeven echt geen duizenden euro's, maar willen wel normaal behandeld worden en dus geen gedoe over een paar honderd euro voor waterzakken. Er moet bij de JO19 trouwens ook wat gebeuren, want die hebben niet eens een gediplomeerde trainer. Het feit dat zij die niet hebben, is voor veel mensen het bewijs dat jullie de jeugd niet serieus nemen. Ze hebben trouwens gelijk, want er spelen alleen maar spelers van buitenaf in het eerste.'
De penningmeester reageert vrij fel.
'We trekken nu wel elke veertien dagen vijftienhonderd toeschouwers, terwijl er vroeger hooguit honderd man stond. Plus dat de opbrengst van de sponsoring is vervijfvoudigd.’
'Oké, maar de jeugd loopt weg en bij het tweede hoor ik die geluiden ook. Het is dus maar waar jullie voor kiezen. Denk er alleen niet te licht over, want bij de jeugd is de onvrede heel groot, Vooral bij de ouders. Al begrijp ik dat jullie je daar niet allemaal evenveel van aantrekken.'
'We gaan hier zo verder over praten en komen er zeker op terug.'
'Dat hoop ik.'
'Je kunt op me rekenen.'
Erik verwacht niet dat het bestuur een ander beleid gaat voeren en krijgt gelijk. Ze beloven de jeugd wel serieus te gaan nemen en geven hen zelfs een eigen budget. Dat is echter zo gering dat ze er weinig mee kunnen en daarnaast wordt het eerste weer flink versterkt. Het gevolg daarvan is dat de ontevredenheid onder de leden nog meer toeneemt, maar er is geen bestuurslid die zich daar druk over maakt. Het eerste promoveert namelijk naar de derde divisie en wordt daar als kampioenskandidaat gezien. De bestuursleden voelen zich daarom geslaagde voetbalmensen en beseffen niet dat ze een leuke club om zeep hebben geholpen.
'Als eerste de waterzakken en de drinkflessen. Die zijn bijna allemaal lek of kapot. Er moeten dus nieuwe komen en mijn vraag is óf en waar we die dingen aan kunnen schaffen.'
'Ik kijk even naar de penningmeester. Jan, zeg er eens wat van.'
Jan hoeft niet over zijn antwoord na te denken.
'Ik zal met de kantinebaas overleggen of hij bij de leveranciers van sportdranken naar die dingen kan vragen. Die geven ze namelijk vaak gratis weg. Al zal dat natuurlijk wel afhankelijk zijn van hoeveel we bij dat bedrijf bestellen.'
'Oké, maar je zou al een paar keer informeren en misschien dat je het wel gedaan. Ik heb echter nog nooit iets gezien en daarom moeten wij onze leiders nu met die kapotte troep op pad sturen.'
'Jij hebt gemakkelijk praten, maar wat denk je dat zo'n waterzak compleet met flessen en spons kost en hoeveel heb je er trouwens nodig?'
'Ik heb geen idee hoe duur die dingen zijn, maar het gaat om vijftien stuks.'
'Reken dan maar op ongeveer tweehonderd euro en dat is me nu te veel. Kunnen de leiders zelf geen waterzak en fles kopen en betalen?'
'Dat zou helemaal het toppunt zijn.'
'Waarom?'
'Omdat iedereen ziet dat er bakken met geld naar het eerste gaan. Zij lopen immers in de nieuwste spullen en die vergoedingen zullen ook niet gering zijn. Anders komen ze namelijk niet uit de Randstad hierheen om te voetballen.'
'Oké, maar die spelers zorgen wel voor extra toeschouwers en sponsors en dat levert veel geld op. Verder worden zij niet betaald door de club, maar door de stichting en daarnaast hebben we met z’n allen voor dat beleid gekozen. Dat kan nu dus niet ineens een probleem opleveren.'
'Als ik de leiders en trainers vertel dat jullie moeilijk doen over tweehonderd euro, dan zullen ze zeker over het eerste beginnen en dat is volgens mij heel goed te begrijpen.'
'Ik vind van niet en als jij daar anders over denkt, vraag ik me af of jij wel in het bestuur hoort.'
'Misschien zou jij beter met het eerste een aparte vereniging kunnen beginnen.'
De voorzitter wil geen ruzie en grijpt daarom in.
'Rustig mannen. Erik, wij praten straks verder over die waterzakken en dan hoor je van me wat we hebben besloten.'
'Hoeft niet, want ik weet het antwoord al.'
'Hoe bedoel je?'
'Omdat het elke keer hetzelfde liedje is. Als ik om dingen vraag die geld kosten, roept de penningmeester dat het niet kan. Daarna gaan jullie er samen over praten en kan het nog niet. Hou me dus maar niet aan het lijntje.'
'Je hoort van me, want ik vind niet dat we jeugd aan hun lot over moeten laten.'
'Dat vind ik ook niet. Nou, ik ben benieuwd.'
Erik begint maar aan zijn tweede punt.
'Dan de sportdag. We bestellen altijd medailles voor de winnaars en voor iedereen een erelintje. Dit wordt gesponsord door Fiets 2000, dus neem ik aan dat het geen problemen geeft als we dat nu weer doen.'
'Dat denk ik ook niet, maar ik kijk opnieuw naar de penningmeester.'
'Die medailles zijn geen punt, maar krijgen alle deelnemers een lintje?'
'Ja, hoezo?'
'Omdat ik denk dat de JO13 hier niet op zit te wachten en je ze daarom beter alleen voor de rest kunt bestellen. De sponsor betaalt een vast bedrag en op die manier houden we er ook nog iets aan over.'
De penningmeester kijkt alsof hij niets bijzonders heeft gezegd, maar Erik ontploft bijna van woede.
'Als jullie het met deze domme mening eens zijn, dan is het wat mij betreft voorbij met de sportdag. Ik vertel dan ook aan iedereen binnen de club waarom we ermee stoppen.'
'Als de JO13 geen erelintje hoeft, heeft de penningmeester toch gelijk als hij voorstelt om er wat minder te bestellen?'
'Ten eerste weet ik dat de meeste JO13 spelers het erg leuk vinden om een lintje te krijgen en ten tweede bespaar je hier een paar tientjes mee. Willen jullie voor dat geld kinderen teleurstellen?'
'Nee, natuurlijk niet. Ze moeten ze alleen niet overal langs de weg laten slingeren.'
'Wanneer is dat gebeurd?'
'Verleden jaar.'
'Hoeveel hebben jullie er toen dan gevonden?'
'Acht.'
'Dat moet natuurlijk niet, maar kwamen die van de JO13 spelers of van anderen?'
'Volgens mij heeft Erik gelijk. Als de penningmeester akkoord is, moet hij dus toch maar voor iedereen lintjes bestellen.'
Omdat de penningmeester knikt, beseft Erik dat het probleem opgelost is. Hij heeft echter zo genoeg van alles, dat hij de rest wat op zijn briefje staat doorstreept en opstaat. Het bestuur wil hem echter nog niet laten gaan.
'Het inschrijfformulier voor de Grote Clubactie is binnengekomen en we doen natuurlijk mee. Omdat de jeugd veel geld kost, hopen we dat ze hun best gaan doen om die loten te verkopen.’
'Ik hoop het. Zoals ik er nu over denk, ben ik namelijk niet van plan om er tijd aan te besteden. De jeugd is namelijk alleen goed om geld binnen te halen. Als we wat nodig hebben, levert het echter altijd gezeur op en daar ben ik klaar mee.’
'Je zou toch nog antwoord van me krijgen over de aankoop van die waterzakken?'
'Dat klopt, maar daar geven jullie geen toestemming voor en zo is het met alles. Wat doen jullie trouwens met het geld van die verloting? Gaat dat soms ook naar het eerste?'
'Je hebt net gehoord dat de spelers door de stichting worden betaald.'
'Ja, maar ik ben nogal wantrouwend en zeker als het om geld gaat.’
Na een kleine stilte praat Erik verder.
'Ik denk trouwens dat er weinig animo bij de jeugd is om loten te verkopen. De kinderen willen misschien nog wel, maar hun ouders en leiders zullen hen zeker niet aanmoedigen.'
'Waarom dan niet?'
'Begrijp je dat niet? Omdat jullie alleen aan het eerste denken en de rest onbelangrijk vinden. Daar klaagt men al langer over, maar het wordt steeds erger. Zeker nadat de contributie is verhoogd. Ik heb al gehoord dat er aan het eind van het seizoen twee teams naar DAVO gaan.'
'Waarom ben je hier niet eerder over begonnen?'
'Dat had ik misschien moeten doen, maar het ontbrak me aan moed. Jullie zijn het namelijk in alles met elkaar eens en met een afwijkende mening krijg je hier geen poot aan de grond.’
De voorzitter lijkt nogal geschrokken te zijn.
'Hoe kunnen we dit probleem oplossen, Erik?'
'Door te erkennen dat jullie de jeugd een hele tijd vergeten zijn. We hoeven echt geen duizenden euro's, maar willen wel normaal behandeld worden en dus geen gedoe over een paar honderd euro voor waterzakken. Er moet bij de JO19 trouwens ook wat gebeuren, want die hebben niet eens een gediplomeerde trainer. Het feit dat zij die niet hebben, is voor veel mensen het bewijs dat jullie de jeugd niet serieus nemen. Ze hebben trouwens gelijk, want er spelen alleen maar spelers van buitenaf in het eerste.'
De penningmeester reageert vrij fel.
'We trekken nu wel elke veertien dagen vijftienhonderd toeschouwers, terwijl er vroeger hooguit honderd man stond. Plus dat de opbrengst van de sponsoring is vervijfvoudigd.’
'Oké, maar de jeugd loopt weg en bij het tweede hoor ik die geluiden ook. Het is dus maar waar jullie voor kiezen. Denk er alleen niet te licht over, want bij de jeugd is de onvrede heel groot, Vooral bij de ouders. Al begrijp ik dat jullie je daar niet allemaal evenveel van aantrekken.'
'We gaan hier zo verder over praten en komen er zeker op terug.'
'Dat hoop ik.'
'Je kunt op me rekenen.'
Erik verwacht niet dat het bestuur een ander beleid gaat voeren en krijgt gelijk. Ze beloven de jeugd wel serieus te gaan nemen en geven hen zelfs een eigen budget. Dat is echter zo gering dat ze er weinig mee kunnen en daarnaast wordt het eerste weer flink versterkt. Het gevolg daarvan is dat de ontevredenheid onder de leden nog meer toeneemt, maar er is geen bestuurslid die zich daar druk over maakt. Het eerste promoveert namelijk naar de derde divisie en wordt daar als kampioenskandidaat gezien. De bestuursleden voelen zich daarom geslaagde voetbalmensen en beseffen niet dat ze een leuke club om zeep hebben geholpen.